جهاد اقتصادی وجهاد نظامی

یکی ازبحث های مهم درنامگذاری شعارامسال  مقام معظم رهبری درباب جهاد اقتصادی است .حال سوالی که مطرح است این است .وجه شباهت جهاد نظامی با جهاد اقتصادی درچیست. قبل  ازپاسخ باید به دو نکته توجه کرد .۱- نگاه به رویکرد ؛آنچه باید  مورد توجه قرارگیرد نگاه به مسئله است که ما بدنبال علت جهاد اقتصادی هستیم یا فرایند جهاد اقتصادی یا نتایج وپیامد آن که هریک ازاین رویکرد ها خود مسیرپژوهش را عوض خواهد کرد. ۲- مفاهیم موجود دراین عنوان است . اما وجه شباهت ؛

اولا؛ واژه جهاد درهردو یک واژه مقدس است به این معنا که رویکرد مادی به مسئله اقتصادی با مکتب الحادی ولیبرالستی خودرا جدا می کند.ونگاه به اقتصادی با دوبعد مادی ومعنوی به همراه است .چرا که این واژه خودرا با دهه عدالت وپیشرفت مکمل می نماید. بنابراین باید بانوع تلاش مقدس همراه باشد.

ثانیا؛درهردو ما نیازمند دیده بانی ورصد دقیق هستیم چه درجنگ فیزیکی وچه درجهاد اقتصادی وبدون شناخت موفقیت وپیروزی امکان پذیرنیست.

ثالثا؛درهردو نیازمند آموزش هستیم.زیرا بدون آموزش درهردوصحنه دچارمشکل خواهیم شد.

رابعا؛ درهردو نیازمند به فرهنگ سازی هستیم .یعنی جامعه به لحاظ فرهنگی هرموقع احساس خطرکرد که آرمان هایش به خطرافتاده دست به کارشود وهرموقع به لحاظ اقتصادی دید فقیری از درد نداری صدایش به آسمان رفته به فریاد ش برسد.

خامساٌ؛ درهردو همیشه این فرض باید وجود داشته باشد که برخورد با مانع ورفع مانع مورد هدف وتوجه است. یعنی درابتداء باید آسیب شناسی کرد وکسی با بیان وانتقاد ازوضعیت موجود دلگیرنشود تابتوان یک مانع راشناخت ودو برموانع فایق آمد. انشاء ا…

 آیت‌الله مصباح یزدی هوشمندی خدادادی، شناخت دین و کسب تقوا را از مؤلفه‌های بصیرت دینی برشمرد و گفت: استعداد و هوش امری خدادادی است، اما تقوا و آگاهی دینی کسبی است و انسان باید برای به دست آوردن آنها تلاش کند.

یا أَیهَا الرسُولُ بَلغْ مَا أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلغْتَ رِسَالَتَهُ وَ اللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ الناسِ إِن اللَّهَ لا یَهْدِى الْقَوْمَ الکَافِرِینَ؛ سوره مائده، آیه ۶۷، روایات مختلفى در کتاب‏هاى اهل سنت وارد شده است که این آیه درباره واقعه غدیرخم مى‏باشد؛ مانند: روح‏المعانى، آلوسى، ج ۶، ص ۱۹۹ – ۱۹۳، (داراحیاء التراث العربى)؛ الدرالمنثور، جلال‏الدین سیوطى، ج ۲، ص ۲۹۸ – ۲۹۹، (دارالمعرفة، ۱۳۶۵ ه ق) اى پیامبر! آنچه از سوى پروردگارت بر تو نازل شده به مردم برسان و اگر این کار را به انجام نرسانى، رسالت خود را انجام نداده‏اى و خداوند تو را از خطرات مردم مصون مى‏دارد. خدا کافران و جمعیت لجوج را هدایت نمى‏کند.

در آیه ابلاغ نکات بسیار حساسى وجود دارد

اولاً، به پیامبر خدا در ابلاغ آن هشدار مى‏دهد؛ ثانیاً، اهمیت موضوع و هدف ابلاغ چنان مهم است که نرساندن آن کوتاهى در رسالت به شمار مى‏آید؛ ثالثاً، آیه موضوعى را در بردارد که پیامبر خدا(ص) از ابلاغ آن وحشت مى‏کند و ممکن است گروهى دست به خیانت بزنند؛ رابعاً، در این آیه افراد لجوج و عنادورزى که حکم آیه را نپذیرفتند، کافر خوانده شده‏اند؛ خامساً، نشان مى‏دهد که اعلان این قضیه پیش از این از پیامبر خواسته شده بود، ولى چون وقت آن از جهت زمان و مکان دقیقاً تعیین نشده بود، آن حضرت منتظر بود تا در بهترین فرصت مناسب آن را بیان کند، تا این که در غدیرخم – مناسبت‏ترین مکان – آن حضرت با تأکید و هشدار الهى مکلف شدند که آن را بیان کنند. چنین چیزى درباره دیگر احکام و دستورات الهى بى‏سابقه بوده و نشانگر آن است که ابلاغ مسأله‏اى بسیار اساسى وسرنوشت‏ساز بوده که موجب فتنه‏انگیزى و تحریک احساسات قدرت طلبان و حسودان مى‏شده است.