سال ۱۳۸۹ با تدبیر حکیمانه مقام معظم رهبری سال «همت مضاعف و کار مضاعف» نامیده شده است. سال ۸۹ دومین سال از دهه پیشرفت و عدالت محسوب می شود و تردیدی نیست که دستیابی به پیشرفت همه جانبه و تحقق عدالت، بدون همت عالی و برنامه ریزی جامع و مدون و کار و تلاش چند برابر امکان پذیر نمی باشد. راستی ما استادان ودانشجویان چه وظیفه ای داریم ؟همه دلتنگی ها مون این است که چرادرس نمی خوانیم واگرهم می خوانیم انگیزه لازم دروجودمان موج نمی زند. چشم برهم بزنیم پایان ترم ودرس نخواندن وبه دنبال استاد جهت نمره . وای چکارکنیم که این دوستان ما خوب درس بخوانند.چهار راه قبولی درامتحان پایان ترم توجه به چهارقاعده است .۱- درس ها را در همان روز مرور کنیم.۲- مرحله به مرحله پیش برویم.۳- با برنامه ریزی مناسب، درس خواندن را به عادت تبدیل کنیم.۴- ناامیدی دشمن یادگیری است.لذا ناامیدی را ازخوددورکنیم . موفق باشید

نوروز ؛ روز نو، روز تازه و روز جدیدى است اول فروردین، روز نو سال جدید آغاز مى گردد و کهنگى سال قبل که با سرما، خستگى و تکرار کارها و روزها همراه بوده، با نوروز به روز نو و سال جدید که طراوت طبیعت آن را ترو تازه ساخته تبدیل مى گردد. این روز براى بسیارى از ملتها روز عید محسوب مى شود. عید به معنى بازگشت است که از ریشه «عود» گرفته شده است. به گفته راغب اصفهانى  عید به معناى بازگشت به وضعیت مطلوب گذشته است و به روزهاى سرور و شادى نیز گفته مى شود. عید یکى از بزرگترین و مهیج ترین مظاهر حیات اجتماعى یک ملت است. وبه چهاردسته تقسیم میشود.اول، اعیاد دینى مانند عید فطر و عید قربان که مسلمانان جهان این روزها را عید مى گیرند. دوم، اعیاد مذهبى مانند عید غدیر و عید نیمه شعبان که شیعیان جشن مى گیرند. سوم، اعیاد ملى مانند روز آزادى و استقلال برخى از ملتها از چنگ استعمار. چهارم، عید طبیعى و تکوینى مانند عید نوروز که در آغاز بهار و سال نو مطرح مى شود. در اسلام روزهایى به عنوان عید اعلام گردیده است که مهمترین آنها عبارتند از: اول شوال (عید فطر)، دهم ذیالحجه (عید قربان)، هیجدهم ذى الحجه (عید غدیر)، بیست و هفت رجب (روز مبعث) و جمعه و تمام این روزها به نوعى بازگشت به خویشتن و احساس مسوولیت و به انگیزه تحول و انقلاب درونى است نه صرف شادى و شادمانى. بنابراین عید نه جامه رنگارنگ پوشیدن است که این عید کودکان است. نه شربت و شیرینى و غذاهاى متنوع خوردن است که این عید شکمبارگان است. نه به سیاحت و تفرج بى محتوى پرداختن است که این عید ولگردان است. نه بى بندوبارى و هرزگى و عیاشى کردن است که این عید بوالهوسان است. نه قاه قاه خندیدن و همدیگر را به مسخره گرفتن است که این عید غافلان است و نه سبزه رویاندن و سفره هفت سین چیدن و آتش بازى کردن است که این عید خرافه پرستان است. هیچ کدام از اینها مفهوم عید از دیدگاه اسلام نیست که عید اسلامى براى موفقیت در راه انجام وظیفه و تطهیر نفس و تصفیه جان از ناپاکیها و تمرین صبر و استقامت و شکستن غرور و خودخواهى است. و اگر بخواهیم عید نوروز براى ما یک عید واقعى باشد باید به ارزشهاى اسلامى این عید که در سایه تعالیم اسلامى رنگ دینى پیدا کرده توجه نموده و از ضد ارزشهاى عید که احیاى ارزشهاى جاهلى و از سنتهاى دوران آتش پرستى است دورى نماییم در این جا مرورى داریم به ارزشها و ضد ارزشهاى عید نوروز.به نقل ازمرتضى عبدالهى

نگاه عالمان بزرگ شیعه به عید غدیر، همواره یک نگاه فراگیر سیاسى و حکومتى بود. میرزا جواد آقا ملکى تبریزى در کتاب «المراقبات»، هنگام مقایسه عید غدیر با عید مبعث، این عید را به منزله روح و مبعث را به مثابه جسم اسلام معرفى کرده، تأکید مى‏کند که اگر امامت و رهبرى در جامعه اسلامى نباشد، رسالت، عقیم و بى ثمر خواهد بود. این معناى دقیق از غدیر، اگر چه از صدر اسلام در میان فقیهان شیعه وجود داشت، ولى در لابلاى کتاب‏ها و یا در ضمن بحث‏هاى طلبگى و در کنج مدارس و حجره‏ها، محبوس بود و توده مردم، از حقیقت و فلسفه عید غدیر، آگاهى نداشتند و این روز بیشتر به عنوان یک مسئله فردى و خانوادگى مطرح مى‏شد و این عید بزرگ سیاسى و اجتماعى، اغلب به عید سادات شهرت داشت. گر چه این امور در آن ایام، براى مردم و به ویژه جوانان و نوجوانان، لذت بخش بود و در تحکیم ارتباط و محبت به اهل بیت‏(ع) ، تأثیر گذار بود وخواهد بود.به نقل ازپیام کوثر.